Bieruń można poznawać małymi krokami: zacząć od rynku, przyjrzeć się drewnianej świątyni, a potem poszukać zieleni na dawnej grobli. To propozycja na wyjście, podczas którego historia pojawia się po drodze, bez konieczności spędzania całego dnia w muzeum. Poszczególne przystanki dają też dobry pretekst do rozmów o tym, jak zmieniały się śląskie miasta.
Rynek i drewniany Walencinek
W Bieruniu Starym zachował się średniowieczny układ rynku. Spacer wokół placu pozwala obejrzeć zabudowę i odnaleźć dawny środek miasta. Z dziećmi można potraktować go jako krótkie poszukiwanie szczegółów: kształtów okien, zdobień czy różnic między sąsiadującymi domami.
Kolejnym charakterystycznym miejscem jest sanktuarium św. Walentego, nazywane Walencinkiem. Drewniana budowla pokazuje zupełnie inny rodzaj architektury niż kamienice rynku. Warto pamiętać, że to czynna świątynia, więc ewentualne wejście do środka trzeba pogodzić z jej religijną funkcją. Te miejsca przedstawia Muzeum Miejskie w Bieruniu.
Grobla i ślady dawnego krajobrazu
Na bardziej zieloną część wycieczki można wybrać zabytkową Groblę, pozostałość po dawnym Wielkim Stawie Bieruńskim. Zamiast kolejnych budynków pojawiają się tu drzewa i okazja do spokojnej przechadzki. Dzieciom można opowiedzieć, że dzisiejsza droga przez zieleń miała kiedyś całkiem konkretne zadanie związane z wodą.
Znaczenie grobli i jej przyrodniczego otoczenia opisuje miejski informator turystyczny. W planie poznawania Bierunia warto uwzględnić również kopiec, ślad dawnego założenia obronnego, oraz materiały i wydarzenia muzeum miejskiego. Na pierwsze wyjście wystarczy wybrać część tych miejsc i zostawić czas na zwykły spacer, zamiast próbować zamknąć historię miasta w jednej trasie.